Door Barry van Heijningen, redacteur Binnenlands Bestuur
3 november 2006
Roos Valkenier, medewerker Openbare Werken van een gemeente in Noord-Brabant, heeft schoon genoeg van burgers die menen dat de verantwoordelijkheid van de gemeente grenzeloos is. ‘Storing op de televisie tijdens de herhaling van uw favoriete soap: de gemeente! Glas op het trottoir: de klachtenlijn! Geen water uit de kraan: informatienummer van de gemeente. Bus gemist, wildplasser langs het fietspad, kaas beschimmeld bij de supermarkt: de gemeente moet het maar oplossen.’
En Roos is niet de enige. Ook Miep, secretaresse bij een Rotterdamse deelgemeente, ergert zich groen en geel aan bellers die denken dat de gemeente het orakel van Delphi is. Miep geeft zonder enig voorbehoud toe dat ze niet weet wanneer de glazenwasser weer eens bij de vragende burger langs komt en als die vervolgens wil weten waarom zijn kachel nog steeds niet is gemaakt, staat Miep wederom met een mond vol tanden.
Er zijn echter ook burgers die de gemeente niet als een alleswetende vaderfiguur zien, maar een secretaresse wel als een bemoeiziek, nieuwsgierig Aagje beschouwen. Hier is er een: ‘Miep, als ik wil worden doorverbonden met een ambtenaar wiens afdeling, functie en naam ik weet, dan verwacht ik dat u dat doet en niet met de onzinnige vraag komt “Waar gaat het over?”‘
Talrijk zijn ook de burgers die de ambtenarij als niets anders zien dan als een alles absorberend vloeiblad van belastinggelden, zoals deze sitebezoeker die zichzelf afficheert als ‘belastingbetaler’: ‘Het probleem is niet dat jullie “niet alles” weten, maar dat jullie absoluut niets weten.’ Zo, die zit. Daar kan Louis van Gaal een puntje aan zuigen.
En nu we toch al de sfeer van het stadion beginnen te proeven, mag de verbale hooligan niet ontbreken. ‘Koerbagh’ is de naam: ‘Tsa, wat een kutbaan, telefoon beantwoorden. Dat is je werk, trut! Wat kan het jou schelen als er debielen bellen met idiote vragen. Die beantwoord je dan met de uitleg dat de gemeente daar niet over gaat. Daar ben je voor. Niet zeiken verder of een andere baan zoeken.’
Het opmerkelijke van veel reacties is, dat de burger al zo verkleuterd is, dat hij zich zijn vergaande afhankelijkheid niet eens realiseert. Hij vindt dat de ambtenaar eenvoudig de plicht heeft een antwoord te weten op de vragen die hem worden gesteld.
Het woord is aan ‘Klaasjan’: ‘En als jullie ambtenaren er nu eens voor zouden zorgen dat jullie wel antwoorden hebben op dat soort vragen, dan pas zijn jullie werkelijk in dienst van ons, zoals dat ook zou moeten. Jullie worden tenslotte door ons betaald, zorg dan dat wij over jullie tevreden zijn!’
De burger als werkgever, eindelijk gerechtigheid.
Wekelijks verschijnt in het weekblad Binnenlands Bestuur de rubriek 'Last van de burger'. Hierin wordt een ergernis van een ambtenaar besproken die op Lastvandeburger.nl is ingediend en behandeld. Ergert u zich als ambtenaar ook weleens bovenmatig aan een burger, meldt dit dan hier.
3 november 2006
Roos Valkenier, medewerker Openbare Werken van een gemeente in Noord-Brabant, heeft schoon genoeg van burgers die menen dat de verantwoordelijkheid van de gemeente grenzeloos is. ‘Storing op de televisie tijdens de herhaling van uw favoriete soap: de gemeente! Glas op het trottoir: de klachtenlijn! Geen water uit de kraan: informatienummer van de gemeente. Bus gemist, wildplasser langs het fietspad, kaas beschimmeld bij de supermarkt: de gemeente moet het maar oplossen.’
En Roos is niet de enige. Ook Miep, secretaresse bij een Rotterdamse deelgemeente, ergert zich groen en geel aan bellers die denken dat de gemeente het orakel van Delphi is. Miep geeft zonder enig voorbehoud toe dat ze niet weet wanneer de glazenwasser weer eens bij de vragende burger langs komt en als die vervolgens wil weten waarom zijn kachel nog steeds niet is gemaakt, staat Miep wederom met een mond vol tanden.
Er zijn echter ook burgers die de gemeente niet als een alleswetende vaderfiguur zien, maar een secretaresse wel als een bemoeiziek, nieuwsgierig Aagje beschouwen. Hier is er een: ‘Miep, als ik wil worden doorverbonden met een ambtenaar wiens afdeling, functie en naam ik weet, dan verwacht ik dat u dat doet en niet met de onzinnige vraag komt “Waar gaat het over?”‘
Talrijk zijn ook de burgers die de ambtenarij als niets anders zien dan als een alles absorberend vloeiblad van belastinggelden, zoals deze sitebezoeker die zichzelf afficheert als ‘belastingbetaler’: ‘Het probleem is niet dat jullie “niet alles” weten, maar dat jullie absoluut niets weten.’ Zo, die zit. Daar kan Louis van Gaal een puntje aan zuigen.
En nu we toch al de sfeer van het stadion beginnen te proeven, mag de verbale hooligan niet ontbreken. ‘Koerbagh’ is de naam: ‘Tsa, wat een kutbaan, telefoon beantwoorden. Dat is je werk, trut! Wat kan het jou schelen als er debielen bellen met idiote vragen. Die beantwoord je dan met de uitleg dat de gemeente daar niet over gaat. Daar ben je voor. Niet zeiken verder of een andere baan zoeken.’
Het opmerkelijke van veel reacties is, dat de burger al zo verkleuterd is, dat hij zich zijn vergaande afhankelijkheid niet eens realiseert. Hij vindt dat de ambtenaar eenvoudig de plicht heeft een antwoord te weten op de vragen die hem worden gesteld.
Het woord is aan ‘Klaasjan’: ‘En als jullie ambtenaren er nu eens voor zouden zorgen dat jullie wel antwoorden hebben op dat soort vragen, dan pas zijn jullie werkelijk in dienst van ons, zoals dat ook zou moeten. Jullie worden tenslotte door ons betaald, zorg dan dat wij over jullie tevreden zijn!’
De burger als werkgever, eindelijk gerechtigheid.
Wekelijks verschijnt in het weekblad Binnenlands Bestuur de rubriek 'Last van de burger'. Hierin wordt een ergernis van een ambtenaar besproken die op Lastvandeburger.nl is ingediend en behandeld. Ergert u zich als ambtenaar ook weleens bovenmatig aan een burger, meldt dit dan hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten